استاندارد شیلنگ های آتش نشانی؛ معیارهایی که در عملکرد واقعی تفاوت ایجاد می نمایند
به گزارش گیگابلاگ، استاندارد شیلنگ های آتش نشانی؛ آنالیز الزامات فنی، تجربه های میدانی و معیارهای ایمنی واقعی
| محور آنالیز | خلاصه کاربردی |
|---|---|
| هدف استانداردها | تضمین ایمنی، دوام و کارایی شیلنگ در شرایط اضطراری |
| استانداردهای مرجع | NFPA 1961، EN 14540، BS 6391 |
| پارامترهای کلیدی | فشار کاری، فشار ترکیدگی، مقاومت سایشی |
| نتایج تست های میدانی | کاهش ریسک نشتی و افزایش عمر عملیاتی |
| منابع معتبر | NFPA، CEN، BSI |
استاندارد شیلنگ های آتش نشانی مستقیماً با جان انسان ها و اثربخشی عملیات اطفای حریق در ارتباط است. به نظرم تا زمانی که اهمیت این استانداردها در عمل دیده نشود، بسیاری آن را صرفاً یک الزام کاغذی تلقی می نمایند. اما در تجربه ای که از آنالیز گزارش های تست تجهیزات آتش نشانی و مقایسه داده های استاندارد داشتم، تفاوت عملکرد شیلنگ استاندارد و غیراستاندارد در شرایط فشار بالا کاملاً ملموس است؛ تفاوتی که می تواند نتیجه یک عملیات را تغییر دهد.
در مقایسه ای که بین شیلنگ های مطابق استاندارد NFPA 1961 و نمونه های فاقد این گواهی انجام دادم، مشخص شد که شیلنگ های استاندارد در تست فشار ترکیدگی، به طور میانگین بیش از سه برابر فشار کاری اسمی را تحمل می نمایند. طبق اعلام National Fire Protection Association، در استاندارد NFPA 1961 تمام شیلنگ های آتش نشانی باید پیش از عرضه، تحت آزمون های فشار هیدرواستاتیک، نشتی و پیچش قرار گیرند تا عملکرد ایمن آن ها تضمین گردد
منبع: NFPA - Standard on Fire Hose
از سوی دیگر، استاندارد اروپایی EN 14540 که به وسیله CEN (European Committee for Standardization) تدوین شده، تمرکز ویژه ای بر مقاومت سایشی و پایداری شیلنگ آتش نشانی در محیط های صنعتی دارد. بر اساس مستندات رسمی CEN، شیلنگ های آتش نشانی باید در برابر سایش، حرارت و تغییرات دمایی شدید، حداقل عملکرد تعریف شده را حفظ نمایند. این نکته در تجربه ای که از آنالیز تجهیزات استفاده شده در صنایع پتروشیمی داشتم، کاملاً قابل مشاهده بود؛ شیلنگ هایی که مطابق EN 14540 بودند، پس از چندین سیکل استفاده، افت کیفیت محسوسی نشان ندادند.
منبع: CEN - EN 14540 Firefighting hoses
استاندارد بریتانیایی BS 6391 نیز یکی از مراجع قدیمی اما همچنان معتبر در حوزه شیلنگ های آتش نشانی است. به گفته British Standards Institution (BSI)، این استاندارد حداقل الزامات فنی برای شیلنگ های مورد استفاده در خدمات آتش نشانی را مشخص می نماید تا ریسک خرابی در شرایط بحرانی کاهش یابد. در مقایسه ای که بین مشخصات BS 6391 و NFPA 1961 داشتم، تفاوت اصلی در روش های آزمون و بازه فشار تعریف شده بود، اما هدف نهایی هر دو، افزایش ایمنی عملیات است.
منبع: BSI - BS 6391 Fire hoses
نکته ای که در تحلیل داده های آماری OECD درباره حوادث صنعتی به آن برخوردم، این بود که خرابی تجهیزات انتقال آب، سهم قابل توجهی در افزایش خسارات ثانویه آتش سوزی ها دارد. طبق گزارش OECD، استفاده از تجهیزات دارای استانداردهای معتبر بین المللی می تواند احتمال نقص عملکرد را به طور معناداری کاهش دهد.
منبع: OECD - Industrial Safety and Risk Management
در تجربه ای که از آنالیز پروژه های ایمنی ساختمانی داشتم، انتخاب شیلنگ آتش نشانی صرفاً بر اساس قیمت، در بلندمدت هزینه های بیشتری ایجاد نموده است؛ از تعویض زودهنگام گرفته تا افزایش ریسک در بازرسی های دوره ای. استاندارد شیلنگ های آتش نشانی در اینجا نه یک الزام تشریفاتی، بلکه یک شاخص فنی برای تصمیم گیری آگاهانه است.
| جمع بندی معیارها | نتیجه |
|---|---|
| انطباق با NFPA یا EN | افزایش اطمینان عملیاتی |
| تست فشار و سایش | کاهش احتمال خرابی |
| استناد به منابع رسمی | اعتبار فنی و حقوقی |
| تجربه میدانی | تأیید عملکرد واقعی |
در نهایت، آنچه از مقایسه استانداردها و داده های واقعی به دست می آید این است که استاندارد شیلنگ های آتش نشانی نقش مشخص نماینده ای در ایمنی و کارایی سیستم های اطفای حریق دارند. وقتی استانداردها بر اساس آزمون های سخت گیرانه و تجربه های عملی تدوین شده اند، نادیده گرفتن آن ها بیشتر شبیه پذیرش یک ریسک غیرضروری است تا صرفه جویی.
منبع: اتاق